تبليغاتX
وبلاگ رسمی میکروبیولوژی تهران

ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط محمد اعزازی در Thu 15 Mar 2012 و ساعت 2:0 PM |
سلام دراین مطلب مخواهم به  راههای درمان افزایش اسید اوریک در بدن بپردازم و همچنین راهکار کاهش اسید اوریک در بدن

افزایش اسید اوریک: افزایش اسید اوریک عمدتا در اثر مصرف زیاد مواد غنی از پورینها مانند گوشت قرمز، و همچنین جذب زیاد فروکتوز میباشد.

اسید اوریک به عنوان محصول نهایی کاتابولیسم پورینها در انسان میباشد که تحت اثر آنزیم گزانتین اکسیداز از متابولیتهایی واسط چون هیپوگزانتین و گزانتین تشکیل میشود.

سيد اوريك چيست؟اين ماده از سوخت و ساز پروتئين ها در بدن حاصل مى‌شود. افزايش اين ماده دفعى در بدن مى تواند بعلل مختلفى از جمله افزايش مصرف پروتئين هاى حيوانى، كاهش آنزيم هاى مؤثر بر روى تجزيه اين ماده باشد. افزايش بيش از حد اسيد اوريك در بدن مى تواند باعث تشكيل كريستالهاى اسيد اوريك در نقاط مختلف بدن شود از جمله در مفاصل، بافت كليه ها و حتى در لگنچه كليه ها كه منجر به تشكيل سنگهاى اسيد اوريكى مى شود ) دقيقاً شبيه به تشكيل بلورهاى نبات در محلول فوق اشباع شكر در آب .( در نتيجه تورم و التهاب مفاصل و درد ناشى از آن مى تواند باعث آسيب مفصل شود كه به آن نقرس يا ‌ Gout مى‌‌گويند.
به تفسير ديگر اسيد اوريك از شكسته شدن پورين ها ايجاد مى شود.
اين تركيبات كه بخشى از همه بافت هاى انسان را تشكيل مى دهند در بسيارى از غذاها يافت مى شوند. افزايش آن مى‌تواند منجر به توليد بيش از اندازه اوره توسط بدن يا كاهش دفع آن توسط كليه ها شود. همچنين غذاهاى غنى از پورين موجب افزايش سطوح اسيد اوريك در خون و حملات نقرس در برخى افراد مى گردد.

علت افزايش اسيد اوريك

ميزان بروز اين مشكل در مردان بيش از زنان بوده و علايم كلينيكى آن هنگامى بروز مى‌نمايد كه ميزان اسيد اوريك خون فرد كه در حالت طبيعى بين 6/2 تا 6 ميلى گرم در دسى ليتر در زنان و بين 5/3 تا 2/7 ميلى گرم در دسى ليتر در مردان است از اين مقادير تجاوز مى كند.
به طور كلى روزانه حدود 600 تا 700 ميلى گرم اسيد اوريك از بدن دفع مى‌شود كه يك سوم از اين مقدار منشاء خارجى داشته و به وسيله ى غذاها وارد بدن مى‌شوند و دو سوم آن مربوط به متابوليسم داخلى بدن است. بنابراين توجه به نوع رژيم غذايى و حفظ تعادل ميزان اسيد اوريك توليد شده در كنترل اين بيمارى بسيار مهم است.



ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط محمد اعزازی در Fri 10 Feb 2012 و ساعت 1:8 AM |
 

آزمایش استاندارد HIV ٬”تست الایزا” است. این تست٬ استاندارد جهانی برای استفاده در بیمارستان ها، بانک های خون و یا سازمان های انتقال خون می باشد.



این آزمایش مستقیماً خود ویروس را جستجو نمی کند. در این روش، میزان پادتن ( آنتی بادی) هایی که بدن شخص آلوده برعلیه HIV تولید کرده، اندازه گرفته می شود.

ELISA نسبتاً آزمایش ارزان و خیلی دقیقی است . ( اگر چه ۱۰۰٪ نیست ) در این آزمایش ( اولین آزمایشی که عموماً انجام می شود ) یک نمونه خون گرفته می شود و با دور بالا دوران داده می شود که باعث می شود سرم خون از اجزاء جامد آن مثل سلولهای خون جدا شود . هنگامیکه ماده معرف ELISA به سرم اضافه شود یک آزمایش شیمیایی که محلول را رنگی می کند وجود پادتن های HIV را مشخص می سازد .

(وقتی که HIV وارد بدن می شود، یک ماده شیمیایی خاصی از سوی سیستم دفاعی تولید می شود که پادتن ( آنتی بادی) نامیده می شود. پادتن ها واکنش بدن نسبت به عفونت می باشند. بنابراین اگر بدن شخصی پادتن علیه HIV تولید کرده باشد، به معنای آن است که شخص به HIV آلوده شده است.)

تولید پادتن در بدن به مدت زمان بین چند روز تا سه هفته نیاز دارد.
آزمایشی را که بتوان به نتیجه آن اعتماد کرده و بر اساس آن شخص را نسبت به نوع سلامت خود با اطلاع کرد، دربعضی منابع بین ۶ هفته تا ۶ ماه و بعضی دیگر بین ۸ هفته تا ۶ ماه بعد از ارتباط خطرناک توصیه شده است.

پس از ۲۲ روز از آلودگی با HIV تست الیزا٬ در ۵۰% موارد مثبت میشود و پس از ۶ هفته در ۹۵% موارد مثبت میشود.
حساسیت (Sensitivity) الیزا بیش از ۹۹٫۹% است.
برای جلوگیری از نتایج مثبت کاذب٬ نتایج تکرار شده باید بوسیله تست westernblot تایید گردد.

 

آزمایش الیزا (HIV ELISA) حساسیت و دقت ۱۰۰% ندارد. درصد دقت تست الیزا در حدود ۹۷٫۵% است که البته بستگی به روش آزمایش و همین طور شرکت سازمانده کیت متفاوت می باشد. این بدان معنی است که این تست تنها ۹۷٫۵% از مبتلایان را شناسایی می کند، به عبارت دیگر اگر شخصی مبتلا باشد ۹۷٫۵% احتمال دارد که تست مثبت باشد.

 

دقت تست در حدود ۹۸٫۵% است که با خصوصیت کیت و کیت فرق می کند وآن به این معنی می باشد که اگر شخصی مثبت گزارش شود ۱٫۵% احتمال دارد که واقعاً مبتلا نباشد. که به آن فاصله مثبت کاذب (False positive) می گویند.

در هر صورت شخصی که جواب آزمایش الیزا مثبت دارد لازم است که با روش وسترن بلات (Western blot) نیز مجدداً چک شود که روش دقیق تری است.
آزمایشگاه ها معمولاً قبل از اعلام نتیجه این کار را انجام می دهند. بنابراین جوابی که بیمار گرفته است در صورتی که مثبت باشد قابل اطمینان است چون چندبار کنترل می شود.
Western blot test

به عنوان یک آزمون تأیید کننده به کار می رود. که وجود IgG برعلیه چند نوع پروتئین ویروسی را بررسی می کند . این تست نسبت به الایزا اختصاصی تر  بوده از حساسیت کمتری برخوردار است .

از آنجا که آزمایش Western blot نسبتاً گران است وانجام آن نیز مشکل است . ندرتاً به عنوان اولین آزمایش انجام می گیرد و بیشتر در تأیید نتایج مثبت یا مشابه آزمایش ELISA بکار می رود .

اختصاصی بودن (Specificity) تست وسترن بلات وقتیکه با الیزا همراه شود٬ بیش از ۹۹٫۹% است

نتایج نامشخص (indeterminate) در تست وسترن بلات در این موارد است:
- مراحل اولیه عفونت با HIV
- آلودگی با HIV-2
- بیماری خودایمنی (Autoimmune disease)
- حاملگی
- تجویز اخیر توکسوئید کزاز

نکته :

از آنجا که آنتی بادی از طریق مادر آلوده وارد بدن جنین شده تا ۱۸ ماهگی در بدن باقی می ماند ،این تست ها برای تشخیص آلودگی در نوزاد مناسب نمی باشند . 

مایش ارجح٬ جهت تشخیص آلودگی نوزادان٬ آزمایش :  DNA-PCR

اغلب انواع تستهای HIV از نمونه خون فرد جهت بررسی HIV استفاده می شود اما تستهایی هم وجود دارند که از بزاق دهان و یا ادرار جهت نمونه استفاده می شود.
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز  ،  حاضر شدن جواب تست معمولا چند روز طول میکشد اما جواب Rapid HIV test در عرض ۲۰ دقیقه آماده میشود.
تمامی تستهای مثبت HIV بایستی توسط تستهای تکمیلی بررسی شوند (معمولا Western blot test) که حاضر شدن جواب آن از چند روز تا چند هفته طول میکشد.
برای انجام تست HIV نیازی به ناشتا بودن نیست (البته ممکن است همراه با تست HIV، تستهای دیگری مانند بررسی چربی خون یا قند خون ناشتا (FBS) درخواست شده باشد که در این صورت بایستی ناشتا بود یعنی از ۸ تا ۱۲ ساعت قبل از آزمایش، چیزی خورده یا آشامیده نشود.
تست غربالگری (Screening) که برای HIV استفاده می شود ELISA است.

 

+ نوشته شده توسط محمد اعزازی در Wed 8 Feb 2012 و ساعت 10:42 PM |
عکس جیاردیا لامبلیا   giardia lamblia


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط محمد اعزازی در Tue 18 Oct 2011 و ساعت 9:27 PM |
عکس های اوگلنا
ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط محمد اعزازی در Sun 16 Oct 2011 و ساعت 0:25 AM |
درون جنین میلیونها سلول بنیادی وجود دارد که بزرگی همه آنها کمتر از یک نقطه است. این سلولها از پتانسیل بالایی برخوردار هستند و می توانند طی فرایند تمایز یابی به سلولهای بافتهای مختلف در بدن تبدیل شوند. پتانسیل تقریبا نامحدود این سلولها آنها را در کانون تحقیقات پزشکی قرار داده است. تصور کنید که این سلولها بتوانند حافظه بیمار مبتلا به آلزایمر را به وی برگردانند.

پوستی را که در اثر سانحه آسیب دیده جایگزین کنند یا بیمار معلولی را قادر به راه رفتن دوباره کنند! و .... اما پیش از آنکه دانشمندان نحوه استفاده از سلولهای بنیادی را برای مقاصد پزشکی فرا بگیرند باید دریابند که چگونه می توانند قدرت این سلولها را تحت کنترل خود درآورند. آنها باید نحوه استفاده از سلولهای بنیادی و تبدیل آنها به بافتها یا اندامهای خاصی را فرا بگیرند تا بتوانند یک بیمار یا بیماری علاج کنند.

● سلول بنیادی چیست؟

سلول بنیادی سازنده بدن انسان است. سلولهای بنیادی درون جنین در نهایت به سلول ، بافت و اندامهای مختلف بدن جنین تبدیل می شوند. برخلاف یک سلول معمولی که قادر است با تکثیر شدن چندین سلول از نوع خود را بوجود آورد سلول بنیادی همه منظوره و بسیار توانمند است و وقتی تقسیم شود، می تواند به هر یک از انواع سلولها در بدن تبدیل شود. سلولهای بنیادی از قابلیت خود نوسازی هم برخوردارند. سلولهای بنیادی خود بر دو نوع هستند. سلولهای بنیادی جنینی و سلولهای بنیادی بالغ.

سلولهای بنیادی جنینی از جنین بدست می آیند. یک جنین ۳ تا ۵ روزه حاوی سلولهای بنیادی است که به شدت در حال تکثیر هستند تا اندامها و بافتهای مختلف جنین را بسازند. افراد بالغ نیز در قلب ، مغز ، مغز استخوان ، ریه ها و اندامهای دیگر خود سلولهای بنیادی دارند. این سلولها مجموعه های درونی مخصوص ترمیم هستند و سلولهای ی که بر اثر بیماری ، مصدومیت و کهولت سن صدمه می بینند دوباره تولید می کنند.



ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط محمد اعزازی در Thu 13 Oct 2011 و ساعت 9:18 PM |
سلول های بنیادی قادر به ایجاد هر نوع سلولی در بدن هستند. آنها می توانند تحت تأثیر بعضی شرایط فیزیولوژیك یا آزمایشگاهی به سلول هایی با عملكردهای اختصاصی مانند سلول های عضلانی قلب یا سلول های تولیدكننده انسولین در پانكراس و... تبدیل شوند.
تحقیقات در زمینه سلول های بنیادی دو ویژگی مهم دارند كه آنها را از انواع سلول های دیگر متمایز می سازد:
۱- توان نوسازی سلول های نامتمایزی هستند كه توانایی تكثیر نامحدود خود را دارند و در حالت نامتمایز باقی بمانند.
۲- پرتوانی:سلول های بنیادی قادر به ایجاد هر نوع سلولی در بدن هستند. آنها می توانند تحت تأثیر بعضی شرایط فیزیولوژیك یا آزمایشگاهی به سلول هایی با عملكردهای اختصاصی مانند سلول های عضلانی قلب یا سلول های تولیدكننده انسولین در پانكراس و... تبدیل شوند.
دانشمندان در ابتدا با دو نوع از سلول های بنیادی كه از حیوانات و انسان ها به دست آمده بودند، شامل سلول های بنیادی جنینی و سلول های بنیادی بالغین كار می كردند كه این دو دسته سلولی عملكردها و ویژگی های مختلفی دارا هستند
ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط محمد اعزازی در Thu 13 Oct 2011 و ساعت 9:10 PM |

مطالعه گروه هایی از میکروارگانیسم ها می پردازد. مثلا باکتری شناسی که خود به زمینه های دیگر مثل فیزیولوژی باکتری، ژنتیک باکتری و یا سلول شناسی باکتری،یا ویروس شناسی، یا میکروب شناسی فضا، میکروب شناسی خاک، میکروب شناسی آب و.....

میکروب شناسی پزشکی با آن دسته از میکروارگانیسم ها سروکار دارد که عامل عفونت هستند و می توانند سبب بیماری در انسان شوند.


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط محمد اعزازی در Thu 13 Oct 2011 و ساعت 8:59 PM |

گلوکز یا قند خون (Fasting Blood Sugar = FBS):

 

این ماده منبع اصلی تأمین انرژی در تمام موجودات زنده است. برای اندازه گیری قند خون فرد حتما باید ناشتا باشد، به همین دلیل واژه Fasting به کار می رود، یعنی بعد از مدت کوتاهی گرسنگی قند خون اندازه گیری شده است. این مدت حدود 10 تا 12 ساعت می باشد.

 

اگر سطح قند خون فردی بعد از 12 ساعت ناشتا بیشتر از 105 میلی گرم در دسی لیتر باشد، نشان دهنده استعداد ابتلاء وی به دیابت در طی ده سال آینده است.

 


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط محمد اعزازی در Thu 13 Oct 2011 و ساعت 8:53 PM |

1-     مایعات استریل بدن

 

در پاسخ به یك عفونت، در هر حفره بدن ممكن است مایع تجمع پیدا كند. بافت های سخت اغلب ایجاد فلگمون، سلولیت یا آبسه می نمایند. مناطقی از بدن كه معمولا مایعات آنجا را جهت مطالعات میكروبشناسی ارسال می كنند (علاوه بر خون و مایع مغزی نخاعی ) عبارتند از:

 

قفسه سینه (مایع پلور)، حفره شكمی (مایع آسیت یا مایع پاراسنتز یا مایع پریتون). مفاصل (مایع مفصلی)، پریكارد (مایع پریكارد).

تكنیك های آزمایشگاهی جهت كار بر روی تمام مایعات استریل بدن بیشتر اوقات مشابه است. مایع شفاف را می توان بوسیلة سانتریفوژ كردن یا فیلتراسیون تغلیظ نمود. در صورتیكه مواد چركی را می توان مستقیماً به محیط كشت تلقیح نمود. هر مایع بدنی كه به صورت لخته به آزمایشگاه رسید بایستی جهت آزاد شدن باكتریهای مخفی در لخته هموژنیزه شده و جهت آزاد شدن سلولهای قارچی باید خرد شود. آماده سازی چنین نمونه هائی بایستی در دستگاه گریندر بافتی یا با استفاده از یك هاون و دسته هاون یا گریندر بافتی شیشه ای انجام شود تا باكتریها بهتر جدا شوند. خرد كردن ممكن است عناصر قارچی را از بین ببرد، بنابراین جهت نمونه ای قارچی توصیه نمی شود. جهت جداسازی قارچها بایستی


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط محمد اعزازی در Thu 13 Oct 2011 و ساعت 8:44 PM |

بررسی نتایج کشت مدفوع

 

بعد از 24 ساعت اولیه ، محیط کشت SS1  را بررسی می کنیم و اگر کلنی مشاهده نشد 24 ساعت دیگر منتظر می مانیم تا نتایج محیط SS2  را بررسی کنیم  .

 

باکتری های شایع کشت مدفوع در محیط SS  به صورت زیر دیده می شوند :

 

شیگلا : کلونی های زرد رنگ و ریز

اکلای پاتوژن : صورتی رنگ

سالمونلا : زرد متمایل به بی رنگی که دارای مراکز سیاه است .

لازم به ذکر است که کلونی ها را بعد از رشد باید به محیط های افتراقی ببریم تا نتایج قطعی را گزارش کنیم و به صرف دیدن رنگ و ظاهر کلونی ها نمی توان جواب قطعی را گزارش کرد هر چند که ممکن است افراد با تجربه از این روش برای گزارش استفاده کنند . اکلای پاتوژن لاکتوز مثبت و شیگلا و سالمونلا لاکتوز منفی هتسند . همانطور که در بالا هم اشاره شد سوش های  اکلای و سوش های سالمونلا را در پایان از نظر حظور آنتی بادی با انتی سرم ها بررسی می کنیم .

 

نکته بسیار مهم در جواب دهی این است ما نمونه ها را از نظر حضور و یا عدم حضور سالمونلا – شیگلا – اکلای پاتوژن بررسی کرده ایم بنابراین در جواب دهی نباید کشت مدفوع از نظر باکتریولوژی را منفی گزارش بکنیم بلکه باید


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط محمد اعزازی در Thu 13 Oct 2011 و ساعت 8:41 PM |